Dane, które wprowadzają w ruch

PPDA (passes per defensive action) mówi, ile podań rywal zdąży rozegrać, zanim Twoja drużyna przerwie mu piłkę. Niższa wartość = pressing wyżej.

W Ekstraklasie średni PPDA waha się między 7 a 14. Jeśli widzisz drużynę poniżej 8, masz do czynienia z intensywnym presshingiem. Wyżej niż 12 to raczej wyczekiwanie w środkowej strefie.

Pamiętaj o kontekście: słabsze zespoły częściej bronią nisko, więc ich PPDA naturalnie rośnie. Dlatego porównuj tylko ekipy o podobnym budżecie lub stylu gry.

xG (expected goals) mierzy jakość sytuacji, nie tylko strzały. Model bierze pod uwagę pozycję, część ciała, asystę, czy był to kontratak.

W lidze z 34 kolejkami drużyny zwykle kończą sezon z rzeczywistymi golami +/- 10% od xG. Jeśli ktoś systematycznie "przestrzela" o 25%, sprawdź, czy nie ma problemu z wykończeniem lub psychiką napastników.

Używaj xG jako alarmu, nie wyroku. Gdy zbierzesz próbkę 10-15 meczów, wiesz, czy strata punktów wynika ze słabych akcji, czy pecha.

Progresja to podanie lub drybling, który przesuwa piłkę o co najmniej 10 m w stronę bramki. Bez niej trudno zepchnąć przeciwnika głęboko.

Statystyki pokazują, że zespoły z co najmniej 80 progresjami na mecz zdobywają średnio o 0,6 gola więcej niż rywale z wynikiem poniżej 60.

Trenuj progresję przez ćwiczenia 3v2 na połowie przeciwnika – zawodnik bez presji nigdy nie nauczy się wybierać właściwego momentu.

Defensive third to ostatnie 35 m boiska. Im więcej akcji przeciwnika kończy się w tej strefie, tym lepiej dla Ciebie – nie dopuszczasz do strzałów.

Stosunek defensywnych trzecich do ofensywnych (O3/D3) pokazuje, gdzie przebywa piłka. Jeśli Twój O3/D3 > 1,5, dominujesz na połowie rywala.

W praktyce liczba ta koreluje z posiadaniem piłki, ale lepiej obrazuje nacisk, bo nie uwzględnia bezwartościowych „krzyżyków” przy linii bocznej.

Forma drużyny skaczę bardziej, niż się wydaje. Odchylenie 4-meczowych średnich xG w sezonie to ok. 25%. To normalne, nie koniec świata.

Jeśli widzisz „średnią 5 mecz” jako linię, zwróć uwagę na dyspersję – wąską i szeroką. Szeroka = nieregularna dyspozycja, wąska = stabilna.

Używaj 10-meczowego okna, aby wyeliminować szum, ale nie dłużej – w 3-miesięcznym cyklu zmieniają się kontuzje, transfery i taktyka.

Stałe fragmenty to 25-30% goli w top ligach. W Ekstraklasie nawet 35%, bo śnieg i wiatr utrudniają pressing.

„Ekspektacja” dla rożnego to ok. 0,035 xG, ale dobre zagranie na bliższy słupek może przekroczyć 0,25 xG – różnica 7-krotna.

Porównaj liczbę zagranych rożnych do tych, po których nastąpił strzał. Jeśli drużyna ma 12 kornerów i 0 celnych uderzeń, problem leży nie w finalizacji, a w schematach.